Χτισμένο από τα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. σε περίοπτη θέση, στην πλαγιά του λόφου της ακρόπολης της αρχαίας πόλης, το Αρχαίο Θέατρο της Θάσου υπήρξε πάντοτε ορατό στο τοπίο, αντικρίζοντας το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Τα λαμπερά εδώλια από λευκό θασίτικο μάρμαρο μαρτυρούν την αίγλη του, ενώ η φύση, που με το πέρασμα των αιώνων το αγκάλιασε, συνέβαλε με έναν τρόπο αντιφατικό: άλλοτε προστατεύοντας και άλλοτε φθείροντας τα πολύτιμα στοιχεία του. Παράλληλα, οι ανθρώπινες επεμβάσεις, από την απομάκρυνση αρχιτεκτονικών μελών έως τη δευτερογενή χρήση τους, άφησαν τα δικά τους ίχνη στην ιστορία του μνημείου.
Με αφορμή τη συμπλήρωση εκατό ετών από την έναρξη των ανασκαφών (1923–2023), η εκδήλωση φωτίζει την πορεία από την αποκάλυψη έως τη σύγχρονη αποκατάσταση του θεάτρου, αναδεικνύοντας τα προβλήματα, τις προκλήσεις και τις επιστημονικές προσεγγίσεις που διαμόρφωσαν το έργο.
Τις επιστημονικές παρουσιάσεις θα ακολουθήσει θεατρικό αναλόγιο με απόσπασμα από το θεατρικό έργο «Αρχίλοχος ο Πάριος: Η ιστορία της χαμένης ασπίδας σε δύο πράξεις» του Κώστα Χατζηεμμανουήλ, συγγραφέα-ιστορικού και πρώην Δημάρχου Θάσου, σε σκηνοθεσία της Εύας Οικονόμου- Βαμβακά, καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας. Ερμηνεύουν η Εύα Οικονόμου-Βαμβακά και ο Νίκος Ορφανός, ηθοποιός και ιδρυτικό μέλος του σωματείου «ΔΙΑΖΩΜΑ.
Μέσα τόσο από τις εισηγήσεις των ειδικών επιστημόνων, όσο και από το θεατρικό δρώμενο, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να προσεγγίσει το μνημείο όχι μόνο ως αρχαιολογικό τεκμήριο, αλλά και ως ζωντανό φορέα μνήμης και πολιτισμού.